ดีขึ้น........

ลงทะเล!

              ตอนประมาณบ่าย 2 โมง เจ้าเพ็ชรมีอาการเหนื่อยมาก ว่ายน้ำไม่ค่อยไหวแล้ว เราจึงตัดสินใจทำแพผูกให้เจ้าเพ็ชรได้พักผ่อน  ......แต่ยังไม่ทันเรียบร้อย เจ้าเพ็ชรมีอาการดิ้นชักอย่างสุดแรงจนไม่สามารถจับไว้อยู่ได้ ............. เจ้าเพ็ชรดิ้นหมุนตัวเป็นเกลียวหลายรอบ    หยุดนิ่งแล้วจมน้ำทันที ! พอยกตัวขึ้นมาก็สิ้นลมแล้ว......เจ้าหน้าที่สถาบันฯตกใจและแปลกใจอย่างยิ่งว่าเกิดอะไรขึ้น   .......ตอนเจ้าเพ็ชรมาใหม่ๆคิดว่าคงไม่รอด แต่กลับอยู่รอดจนอาการดีขึ้น น่าดีใจที่รอดมาได้ แต่กลับตายเสีย....................

              และเมื่อทำการผ่าพิสูจน์ดูเพื่อหาสาเหตุ ก็พบว่า ปอดมีลักษณะช้ำทั้ง 2 ข้าง และขอบปอดแบบเรียบ ลักษณะปอดช้ำเป็นก้อนแข็ง ช้ำเลือดมีดำเข้มเกือบจะทั่วปอด จึงไม่แปลกใจเลยวาทำไมเจ้าเพชรจึงตาย  ส่วนอวัยวะอื่นมีอาการปกติแทบทุกอย่าง......และสิ่งหนึ่งที่สดุดตาคือ......ภายในกระเพาะอาหารและหลอดลมของเจ้าเพ็ชร เต็มไปด้วยพยาธิตัวกลมนับร้อยตัว......

                                                ด้วยสาเหตุที่เราต้องสูญเสียอีกหนึ่งชีวิตของท้องทะเลที่มีคำตอบไม่รู้จบนี้.........เป็นเพราะเรา...ยังขาดประสบการณ์ในการใช้ยา อาจเป็นเพราะใช้ยาไม่ตรงกับโรคที่เจ้าเพ็ชรเป็น ยาที่ให้เป็นเพียงรักษาตามอาการให้โรคชงักเท่านั้น พอหยุดยาได้ 10 วัน อาการก็กำเริบขึ้นอีก และในช่วงนี้ไม่ได้คิดถึงอาการป่วยของเจ้าเพ็ชร เพราะคิดว่าเค๊าหายดีแล้ว......้ป็นประสบการณ์ที่ต้องสูญเสีย  ......และเราเชื่อว่าเหตุการณ์อย่างนี้คงต้องมีอีก..อย่างแน่นอน..ดังนั้น จึงอยากได้อาสาสมัครหัวใจสีครามที่จะเข้ามาช่วยกันดูแลผู้พเนจรที่หลงทางมามาจากหนทางที่แสนไกล  เพื่อหวังให้ชีวิตเหล่านั้นได้มีโอกาส..รอด..กลับไปให้โลกของทะเลอันดามันได้มีสีสรร .....

ทรุดลง !